علائم و نشانه های اوتیسم

اوتیسم چیست؟
اوتیسم یا درخودماندگی یک بیماری پیچیده‌ی عصبی-رفتاری است که شامل اختلال در تعاملات اجتماعی، رشد کلامی و مهارت‌های ارتباطی همراه با رفتارهای سخت و تکرار شونده است و به دلیل گستردگی علائم، آن را اختلال طیف اوتیسم می‌نامند. این بیماری اختلال در طیف وسیعی از علائم و مهارت‌ها در سطوح مختلف را شامل می‌شود.

درجات مختلف این بیماری می‌تواند از یک اختلال ساده که تا حدودی زندگی طبیعی بیمار را محدود می‌کند، تا یک ناتوانی شدید که به مراقبت‌های اساسی نیاز دارد، گستردگی داشته باشد. کودکان مبتلا به اوتیسم در برقراری ارتباط مشکل دارند و قادر به فهم افکار و احساسات دیگران نیستند، بنابراین در بیان احساسات خود از طریق کلمات، رفتارها، حالات صورت یا لمس کردن دچار مشکل هستند.

اوتیسم یا درخودماندگی یک بیماری پیچیده‌ی عصبی-رفتاری است که شامل اختلال در تعاملات اجتماعی، رشد کلامی و مهارت‌های ارتباطی همراه با رفتارهای سخت و تکرار شونده است و به دلیل گستردگی علائم، آن را اختلال طیف اوتیسم می‌نامند.

در نظر داشته باشید که کودکان اوتیسمی بسیار حساس‌اند مثلا ممکن است در مواجهه با صدا، لمس، بو یا دیدن مناظری که برای دیگران عادی است، دچار مشکلات جدی و یا دردناکی شوند. همچنین این کودکان ممکن است حرکاتی تکرار شونده و تقلیدی مانند تاب خوردن، قدم زدن یا دست زدن را انجام دهند و واکنش‌های غیرعادی نسبت به مردم یا وابستگی شدیدی به اشیا دارند و در برابر تغییرات معمول زندگی مقاومت داشته یا با رفتارهای پرخاشگرانه به خود آسیب می‌رسانند.

ممکن است گاهی اوقات اصلا متوجه افراد، اشیا یا اتفاقات اطراف خود نشوند.
برخی از این کودکان ممکن است دچار تشنج شوند که ممکن است اولین تشنج آن‌ها در زمان بلوغ باشد. به علاوه برخی مبتلایان به اوتیسم تا حدودی دچار اختلالات شناختی هستند، اما برخلاف دیگر اختلالات شناختی که با تاخیر رشد در تمامی زمینه‌ها شناخته می‌شود، اوتیسمی‌ها مهارت‌های مختلفی دارند، به طور مثال ممکن است فرد در برقراری ارتباط با دیگران دچار مشکل است، اما در زمینه‌های دیگر مانند طراحی، ساخت موسیقی، حل مسائل ریاضی یا حفظ کردن مطالب مهارت بسیار بالایی دارند و در تست‌های هوش غیرکلامی دارای هوش متوسط یا بالایی هستند.

اوتیسم و علت-دکترتو

علائم و نشانه‌های اوتیسم چیست؟
علائم اوتیسم معمولا در سه سال اول زندگی ظاهر می‌شود و برخی کودکان این علائم را از بدو تولد نشان می‌دهند، با این حال بعضی‌ها در ابتدا نرمال به نظر میرسند، اما این علائم به طور ناگهانی از ۱۸ تا ۳۶ ماهگی ظاهر می‌شوند، به هر حال در برخی افراد تا زمانی که در جامعه حضور نیابند، علائم اختلالات ارتباطی بروز نخواهد کرد. شیوع اوتیسم در پسران چهار برابر دختران است. عوامل نژادی، قومی، اجتماعی، میزان درآمد خانواده، سبک زندگی یا تحصیلات بر ابتلای کودکان به اوتیسم هیچ تاثیری ندارد. این بیماری روندی رو به رشد دارد اما هنوز علت افزایش آن مشخص نیست، که آیا به دلیل افزایش تشخیص درست بیماری است یا بروز سایر بیماری ها؟

بیماری اوتیسم تاثیرات فراوانی بر تعاملات اجتماعی و ارتباطات فرد می‌گذارد، از جمله:

الگوهای گفتاری غیر معمول مانند حرف زدن شبیه به ربات
اجتناب از تماس چشمی با دیگران
عدم پاسخگویی در برابر صدا زدن اسم فرد مبتلا
توسعه‌ی دیررس مهارت‌های گفتاری
مشکل در حفظ مکالمه
تکرار مداوم عبارات
مشکل واضح در درک احساسات و بیان شان
علاوه بر اختلال در ارتباط، فرد مبتلا به اوتیسم ممکن است رفتارهای تکراری یا غیر معمول داشته باشد.
اوتیسم یک سندرم است که به عنوان اختلالات طیف اوتیسم شناخته می‌شود، سایر اختلالات ارتباط اجتماعی یا بیماری‌های شناخته شده در این محدوده، عبارتند از:

اختلال درخودماندگی: این اختلال همان چیزی است که با شنیدن کلمه‌ی اوتیسم به ذهن هر فردی می‌رسد و به اختلال در برقراری ارتباطات، تعاملات اجتماعی و بازی‌های تخیلی در کودکان زیر ۳ سال گفته می‌شود.
سندرم اسپرگر: کودکان با این اختلال مشکل زبانی ندارند و میانگین هوشی آن‌ها در تست هوش، بالاتر از متوسط است، اما مانند کودکان اوتیسمی در برقراری ارتباطات اجتماعی مشکل و محدودیت دارند.
اختلال فراگیر رشد (اوتیسم آتیپیک یا غیرمعمول): یک دسته‌ی عمومی و فراگیر برای کودکان دارای برخی رفتارهای اوتیسمی است، که در سایر دسته‌ها قرار نمی‌گیرند.
اختلال تخریب دوران کودکی: این کودکان حداقل در دو سال اول زندگی رشد طبیعی دارند، اما پس از آن بخش بزرگی از مهارت‌های ارتباطی خود را از دست می‌دهند. اختلال بسیار نادری است و پیرامون در نظر گرفتن این اختلال به عنوان یک بیماری در بین بسیاری از متخصصین بیماری‌های ذهنی تردید وجود دارد.
سندرم رت: این سندرم قبلا در گستره‌ی اختلالات اوتیسمی بود، اما در حال حاضر زمینه‌ی ژنتیک آن تایید شده است، بنابراین دیگر جزو اختلالات اوتیسمی قرار نمی‌گیرد. کودکان مبتلا به سندرم رت عمدتا دختران هستند که رشد آن‌ها در ابتدا طبیعی است، اما این اختلالات از سن ۱ تا ۴ سالگی شروع می‌شوند و در ارتباطات و مهارت‌های اجتماعی دچار مشکل می‌شوند.به علاوه حرکات تکراری دست جایگزین حرکات هدفمند می‌شوند و این افراد به شدت دچار اختلال شناختی می‌شوند.
مشاوره تلفنی با بهترین پزشکان
عوامل ایجاد اوتیسم چیست؟
عامل اوتیسم دقیقا مشخص نیست، اما محققان معتقدند که اختلال در بخش‌هایی از مغز که مسئول تفسیر پیام‌های دریافتی از اندام‌های حسی و پردازش گفتار در مغزاست، منجر به اوتیسم می‌شود. همچنین هیچ شواهدی مبنی بر تاثیر محیط روانی اطراف کودک مانند مراقبان او بر ایجاد اوتیسم وجود ندارد.

ژنتیک: اوتیسم با سابقه‌ی خانوادگی مثبت، ارتباط دارد، محققان ترکیب خاصی از ژن‌ها را عامل آن می‌دانند.
سن بالا: اما عوامل دیگری مانند سن بالای پدر یا مادر شانس ابتلای کودکان به اوتیسم را افزایش می‌دهد.
برخی داروها: استفاده از برخی داروها و مواد شیمیایی در زمان بارداری مانند داروهای ضد تشنج، مصرف مشروبات الکلی نیز شانس ابتلای فرزند به اوتیسم را افزایش می‌دهد.
اختلالات متابولیسمی: اختلالات متابولیسمی مانند دیابت یا چاقی مادر حتی باعث افزایش احتمال ابتلای کودک به اوتیسم می‌شود.

http://gg.gg/mrddc

https://v.ht/5WgH

https://rb.gy/gcozpp

https://opizo.com/CNogXF

https://bit.ly/37Hpuwx

https://shorl.com/stegretigrekedre


https://is.gd/69YrEC

https://0rz.tw/0Vn10

http://urly.ir/yEjKb

https://v.gd/GxjWjk

https://b2n.ir/087653

http://s.ecmaps.de/VcJHc

https://u.nu/ei8u8

https://tinyurl.com/yyl7gpke

http://slnk.info/wenu5

https://shorturl.at/yDGL0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *